2013

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku. Oby był jeszcze lepszy niż poprzedni!

 

Obrazek

Źródło zdjęcia – wallpaperus.com

Reklamy

Jąkanie – dysfunkcja mowy

W jakich postaciach występuje jąkanie?

Niepłynność mówienia  może wystąpić jako:

  •   jąkanie się (zacinanie)
  •   jąkanie wczesnodziecięce
  •   rozwojowa niepłynność mówienia(RNM)
  •   giełkot/mowa bezładna
  •   tachylaliabardzo szybkie tempo mówienia
  •   bradylaliabardzo wolne tempo mówienia
  •   zwykła niepłynność mówienia(coraz częściej występuje w świecie szybkiej komunikacji ludzi(komputery, internet, telefony komórkowe, SMS, GG, skype)

Jakie mogą być objawy jąkania się?

  •   Na świecie jąka się ok. 1% dorosłych, i ok. 4% dzieci(z tendencją do wzrostu w obu przypadkach). Jąkanie występuje 4-6 krotnie częściej u płci męskiej niż u żeńskiej.
  •   Jąkający prezentują w mówieniu nie tylko typowe:
    –  bloki kloniczne (pa-pa..pani)
    –  toniczne( p p p p …ani, k…k…k…k…ot)
    –  mieszane : kloniczno-toniczne
    –  ale często współruchy  neuromięśniowe.
  •   U młodzieży i dorosłych „zmorą” jest jąkanie ukryte – patologiczny lęk przed mówieniem, logofobia z powodu przewidywania wystąpienia symptomów jąkania.

WSKAZÓWKI DLA RODZICÓW/NAUCZYCIELI  OSÓB  JĄKAJĄCYCH SIĘ

  •   Dajcie mi więcej czasu na wypowiedź, nie popędzajcie mnie, mówcie do mnie powoli.
  •   Nie czekajcie , aż z jąkania wyrosnę, udajcie się do logopedy, by pokierował terapią.
  •   Nie zwracajcie początkowo uwagi na to jak mówię, tylko co mówię.
  •   Nawiążcie współpracę z nauczycielami w przedszkolu, w szkole, z psychologiem, pedagogiem, logopedą szkolnym.
  •   Pamiętajcie, że odpowiednia atmosfera w domu rodzinnym, ma dla płynności mojej mowy duże znaczenie.
  •    Mówcie do mnie wolno, bez presji czasowej.
  •   Nie wkraczajcie w tok mojej mowy z radami typu: mów wolniej, weź głęboki oddech, uspokój się.
  •   Odwracajcie uwagę od mojej mowy, gdy pojawią się duże trudności, pozwólcie mi skończyć wypowiedź.
  •   Nie okazujcie mi zniecierpliwienia i rozdrażnienia, pozwólcie na stosowanie kilkusekundowych pauz, pomiędzy waszym pytaniem, a moją odpowiedzią.
  •   Bądźcie słuchaczami mojego terapeutycznego czytania tekstów oraz dobrymi rozmówcami w trakcie terapeutycznych dialogów.
  •   Uświadamiajcie dyskretnie moich kolegów o ich współodpowiedzialności za efekty terapii, by nie krytykowali i wyśmiewali się z niepłynności w mojej mowie.
  •   Bądźcie cierpliwi i wspomagajcie proces terapii(indywidualnej, grupowej, turnusowej)
  •   Nie okazuj zniecierpliwienia przy moich zwolnionych odpowiedziach- miło się uśmiechaj.

WSKAZÓWKI DLA ROZMÓWCÓW OSÓB JĄKAJĄCYCH SIĘ

  •   Przyjmuj epizody mojej niepłynności jako coś najbardziej naturalnego.
  •   Utrzymuj ze mną kontakt wzrokowy, pomoże mi to zmniejszyć  patologiczny lęk przed mówieniem (logofobia).
  •   Nie kończ za mnie wyrazów, które stanowią dla mnie problem płynnego wymówienia.
  •   Znajdź dla mnie jak najwięcej czasu na terapeutyczne dialogi, obserwuj  moją mowę w trudnych sytuacjach i przekaż mi słowa wsparcia
  •   Ważne wsparcie osoby jąkającej się.
  •   Wspieraj mnie w realizacji technik płynnego mówienia(przedłużonego mówienia, śpiewnego mówienia, delikatnego startu mowy, metody „Echo”, ćwiczeń oddechowych i emisyjnych)
  •    w zakresie zmniejszenia poziomu mojej logofobii i podwyższania mojej samooceny.

 

Żródło: Mieczysław Chęciek”Jąkanie” Kraków, 2007

Jak pomóc małemu dziecku, gdy ma problemy z mową?

U wielu dzieci, w okresie wczesnego dzieciństwa występują różne objawy niepłynnego mówienia, które nasilają się okresowo mniej lub bardziej.

Jeżeli Twoje dziecko ma problemy z mową:

  •  skłonność do wahania się podczas mówienia, powtarza pewne dźwięki, sylaby, słowa, a nawet całe frazy- może przechodzić naturalny dla nauki mówienia okres rozwojowej niepłynności mówienia. Przytrafia się to większości małych dzieci.
  •  Czasem jednak niepłynność jest bardziej nasilona, mówieniu towarzyszy napięcie, wypowiadaniu towarzyszy lęk, jest to dla dziecka duży problem. Może to sugerować jąkanie wczesnodziecięce.

OPINIE NA TEMAT JAKANIA U MAŁYCH DZIECI

1. Czy zawsze, gdy dziecko mówi niepłynnie mamy do czynienia z jąkaniem??

NIE!!!

2.Czy słowa; ”zwolnij”, uspokój się” ,pomagają dziecku mówić płynniej??

NIE!!!

3.Czy kontakt z osobą jąkającą się może wywołać jąkanie??

NIE!!!

4.Czy pośpiech i ponaglanie może nasilić objawy niepłynności w mowie?? TAK!!!

5.Czy należy zwolnić swoje tempo mowy, by ułatwić dziecku mówienie??

TAK!!!

6.Czy konieczny jest kontakt z logopedą, gdy dziecko mówi niepłynnie??

TAK!!!

WAŻNE 

Gdy Twoje dziecko ma problemy z płynnością mowy, udaj się do logopedy, nie czekając, aż z tego wyrośnie

  •  Otocz swoje dziecko szczególną ochroną
  • Akceptuj sposób w jaki mówi, nie poprawiaj go, nie mów przy nim na temat jego problemów z mową
  •   Zwolnij swoje własne tempo mowy, a w rozmowach z dzieckiem stosuj kilkusekundowe pauzy, zanim odpowiesz na pytanie dziecka lub sam je o coś zapytasz
  •  Dbaj o utrzymanie dobrego kontaktu emocjonalnego z dzieckiem i pozwól mu odczuć, że najważniejsze jest dla Ciebie, to co mówi Twoje dziecko, a nie- jak mówi!

Źródło; Iwona Michalak-Widera- Plakat edukacyjny

Mój trzylatek zaczął się jąkać- co mam zrobić?

-Logopeda: Witam serdecznie, widzę, że jesteście Państwo  z całą rodziną, zapraszam.

-Państwo J: Tak, my jesteśmy rodzicami Zuzi, a to jej dziadkowie.

– Logopeda: A ta śliczna dziewczynka, to chyba  Zuzia !-

–  Ile masz lat?

Zuzia: tsy i ppppół.

Logopeda: aha, wiesz ile masz lat, a czy chodzisz do przedszkola, Zuziu?

Zuzia: nnnie, jesce nnnie, ale ppppójdę,pppppo  wakacjach.

– Logopeda: A czy masz siostrę lub brata?

Zuzia : nnnie

– Logopeda: A z kim bawisz się , gdy rodzice wychodzą do pracy?

– Zuzia: z bbbbabbbcią i dzdzdziadusiem.

Logopeda:  To teraz, też pobaw się proszę z babcią i dziadziusiem, a ja porozmawiam z twoimi rodzicami, dobrze?

– Zuzia: dddobze

———————————————————————————————————-

 

Logopeda: Domyślam się, z jakim problemem Państwo przychodzicie.

Państwo J: Od pewnego czasu Zuzia zaczęła się jąkać, wcześniej mówiła doskonale. Boimy się, że to jej zostanie i całe życie będzie „jąkałą”.

Logopeda: Po pierwsze proszę się uspokoić, bo to może być tylko rozwojowa niepłynność mówienia, która mija, gdy dziecko osiągnie lepszą koordynację ruchów fonacyjnych, artykulacyjnych i oddechu, a po drugie proszę wyrzucić słowo „jąkanie się, jąkała” ze swojego słownika. Dziecko na razie „ potyka się” w mowie, mówi niepłynnie. Oczywiście rozwojowa niepłynność mówienia w niepomyślnych okolicznościach może rozwinąć się w jąkanie wczesnodziecięce, ale nie zawsze tak jest.

PaństwoJ: Ale jesteśmy wszyscy bardzo zaniepokojeni tym, jak teraz Zuzia mówi….

Logopeda: Rozumiem, ale nie możecie dać dziecku odczuć, że mówi niepłynnie, że coś się dzieje z jej mową! Akceptujcie jej sposób mówienia! Dziecko bystre i wrażliwe( a właśnie u takich często występuje  niepłynność mówienia) zorientuje się w sytuacji , odczuje wasz niepokój i zacznie mówić jeszcze gorzej.

Państwo J: To co możemy zrobić? Prosimy o radę.

Logopeda : Dać jej więcej czasu na wypowiedź, nie poganiać nie przyspieszać, spokojnie wysłuchać.

Ponieważ Zuzia jeszcze nie chodzi do przedszkola i nie ma rodzeństwa, przebywając cały czas w towarzystwie osób dorosłych stara „dorównać „ do poziomu ich kompetencji  językowej. To jest dla niej zbyt trudne, jak można „tańczyć, gdy się stawia dopiero pierwsze kroki”.

Trzeba zapewnić jej towarzystwo rówieśników porozumiewających się mową dziecięcą. Zuzia jeszcze może mówić tak  jak  inne cztero-pięciolatki.

Państwo J: Rozumiemy. A czy może nam Pani zaproponować jakieś ćwiczenia, które spowodują, że mowa Zuzi była bardziej płynna?

Logopeda: Tak oczywiście, mogę przekazać  różne ćwiczenia  wykonywane w formie zabawy: oddechowe, relaksacyjne z elementami rytmiki i muzyki, ćwiczenia  fonacyjne , rymowanki słowne itp. Ale bardzo proszę, by wyciągnąć wnioski z dzisiejszej rozmowy i ułatwić Zuzi przejście przez ten trudniejszy w mowie okres . Nie każcie Zuzi powtarzać lub mówić wolniej. Jeśli chcecie jej pomóc, to zwolnijcie swoje własne tempo mowy i słuchajcie tego, co Zuzia chce powiedzieć, a nie w jaki sposób mówi.

Konsekwencją niewłaściwego postępowania rodziny w przypadku rozwojowej niepłynności mowy może być jąkanie, które nasila się , i przechodzi w cięższą formę.

Państwo J: Tego chcielibyśmy uniknąć, dlatego dostosujemy się do pani wskazówek.

Rozwiązanie umowy z NFZ – nowa oferta.

Z przykrością chciałabym poinformować, że mimo determinacji po mojej stronie, nie została podpisana nowa umowa z NFZ na rok 2011 dotycząca świadczeń logopedycznych. Oznacza to, że  trwająca 10 lat współpraca dobiegła końca.

Wychodząc jednak naprzeciw oczekiwań pacjentów, którzy  mają skierowania od lekarza, bądź korzystali dotychczas z bezpłatnej opieki logopedycznej w moim gabinecie, proponuję kontynuację  40 minutowych zajęć – w atrakcyjnym PAKIECIE  po 4 spotkania. Więcej informacji pod numerem  32 231 26 61. Zapraszam serdecznie.

Porozmawiajmy o wymowie głoski „R”

L: Witam, W czym mogę Panu pomóc?
Robert Rynkowski: Dzień dobry!-  Nazywam się Robert Rynkowski,  zapewne już się Pani zorientowała, jaki mam problem?
L: Domyślam się, że ma Pan problem z najtrudniejszą głoską w naszym systemie językowym czyli „R”.
RR: Tak , męczy mnie to już od 22 lat.
L: Doskonale rozumiem, trudno podać swoje imię, czy prawidłowo wymówić nazwisko,  gdy- R- niewymawiane jest prawidłowo.
RR: Dokładnie, to jest mój kompleks, utrwalony przez kontakt z każdą nową osobą, której mam podać swoje dane personalne.
L: Panie Robercie, a czy rodzice chodzili z Panem do logopedy,  w wieku przedszkolnym  lub w szkolnym?
RR:Tak, byłem parę razy, ale mama mówiła, że  nie chciałem ćwiczyć. A teraz  na pewno jest już za późno?
L: Spokojnie, jest trudniej, gdyż są już utrwalone nieprawidłowe wzorce wymawianiowe, ale nie jest za późno,  jeśli Pan tylko zechce, mogę pomóc!
RR: Naprawdę?!  Czy nie jestem za stary , na takie ćwiczenia?
L: Nie jest Pan za stary, no właśnie, a czy mogłabym zwracać się do Pana po imieniu? – bezpośrednio będzie prościej, mam zresztą synów w Pana wieku.
RR: Oczywiście, proszę mówić Robert, będzie mi miło. To czy nie jestem za „dorosły”na takie ćwiczenia?
L: Nie, ostatnio miałam pacjentkę w wieku czterdziestu lat, u której korygowałam wymowę „R”, a  i maturzyści czy studenci zwracają się o pomoc bardzo często. Nie jesteś za stary. Lubię pracować z osobami, które świadomie decydują się na ćwiczenia. Małe dziecko przyprowadzane przez rodziców, nie zawsze ma świadomość  nieprawidłowej wymowy i jego motywacja do ćwiczeń bywa dużo mniejsza.
RR:-Rozumiem, ja mam świadomość i dużą motywację do ćwiczeń, bardzo chcę nauczyć się prawidłowej wymowy, tego , nieszczęsnego -R-!
L: No to zaczniemy od ćwiczeń artykulacyjnych języka, w celu usprawnienia  jego czubka, uzyskania prawidłowego napięcia  i pionizacji. Gdy to osiągniemy, kolejnym etapem będzie zmuszenie go do drgania, w celu uzyskania prawidłowego rezonansu.
RR: A dlaczego mój język nie drga?
L: Bo w ogóle nie unosisz go do góry, mówisz „R” gardłowo.
RR: – A co z „R” w angielskim?- lektorka chwali moją wymowę .
L: Może tak  być,  „R” angielskie wymawiamy   inaczej, nie wprowadzając w  drganie czubek języka .
RR: Aha, rzeczywiście. no dobrze, a jak nie uda mi się osiągnąć takiej sprawności języka by drgał jego czubek?
L: Po pierwsze- nie martw się na zapas, po kilku ćwiczeniach sam się przekonasz, a po drugie, mam pewne cudowne urządzenie- wibrator logopedyczny, który ułatwia osiągnięcie prawidłowej artykulacji . Czasem, już po pierwszym dotknięciu, pacjent słyszy  wreszcie swoje „R”. Lubię takie momenty w gabinecie, bo efekt jest natychmiastowy. Czary…(uśmiech).
RR: Chciałbym, żeby tak było. A jeśli nie, to jak długo będę uczęszczać na terapię?
L: To wszystko zależy od Ciebie, ile poświecisz czasu na ćwiczenia w domu, jaka będzie ich częstotliwość i , to o czym mówiłam już – Twoja dyscyplina i motywacja do ćwiczeń.
RR:– ale jak długo to może potrwać?
L: Może być kilka spotkań, a gdy „materia” jest bardzo oporna – nawet kilkanascie! Miałam sympatyczną pacjentkę, która na trzecim spotkaniu mówiła już piękne „R”, praktycznie przyszła tylko do kontroli. Okazało się, że bardzo dużo ćwiczyła w domu, gdyż mama obiecała jej, że gdy nauczy się prawidłowo mówić „R”- , to zgodzi się na  jej wymarzone zajęcia sportowe, chyba chodziło o jazdę konną. To jest właśnie siła motywacji.
RR:-rozumiem, ja nie  muszę sobie wymyślać nagrody, jeśli powiem prawidłowo swoje imię, to mi wystarczy!
L: No i tego Ci życzę Robercie i postaram się w tym dopomóc.

O logopedii słów kilka

Pan Tomasz: Kim właściwie jest logopeda? Czy jest lekarzem?

Logopeda: Nie, to zawód paramedyczny czyli zbliżony do medycyny . Logopeda to humanista, który ukończył studia uniwersyteckie i podyplomowe z zakresu logopedii. Logopeda nie jest lekarzem, mimo, że czasem pacjenci zwracają się do logopedy per „Pan/Pani doktor”. Natomiast  lekarz, który ukończy logopedię , oczywiście może również pracować jako logopeda.

Czym właściwie zajmuje sie logopeda?

-Logopeda zajmuje się terapią zaburzeń mowy dzieci, młodzieży i dorosłych. Czyli wszystkimi nieprawidłowościami występującymi przy werbalnym sposobie komunikacji.

Zawsze na pierwszym wykładzie mówię studentom,  że podobnie   jak  dawny lekarz wiejski, który musiał odebrać poród i usunąć ząb,  logopeda zajmował sie terapią mowy, dzieci, dorosłych, jąkających się, niedosłyszących. Obecnie w logopedii podobnie jak w innych naukach , przyszedł czas na  specjalizacje. Są logopedzi pracujący z osobami z afazją lub niedokształceniem mowy (neurologopedzi), pracujący z niedosłyszącymi  ( surdologopedzi) czy jąkającymi się (balbutologopedzi).

Kto zgłasza się do logopedy? W jakim wieku są Pani pacjenci?

-Do gabinetu logopedycznego może przyjść każdy, kogo niepokoi własna mowa, kto ma problemy z płynnością mowy, niewłaściwą artykulacją. Najmłodszy mój pacjent miał około roczku, a najstarszy  skończył 80 lat.

Dziękuję za rozmowę i może odważę się umówić na wizytę.

-Zapraszam, to na prawdę nie boli : )